Teams / weblogs - Senioren

Wer-Di - Victoria

Na een goed begin van de tweede competitieronde, waarbij we 2-0 gewonnen hadden van HIC, was het aan ons om aan deze goede start het vervolg te geven die het verdiende. Om dit te bereiken moesten we de uitwedstrijd winnen tegen Were-Di. Dit team is net als onze ploeg nog heel jong en onervaren, dus dat beloofde een open wedstrijd te worden. Door de dichte mist was het eerst de vraag of er überhaupt gespeeld kon worden. Uiteindelijk besloten we toch te spelen.

Al in de eerste minuut werd een fout van ons genadeloos afgestraft; 1-0.  Meteen wisten we dat we wederom een zware pot voor de boeg hadden. Nadat we de achterstand hadden verwerkt begonnen we zelf te hockeyen. We speelden slordig en chaotisch maar kregen toch onze kansen. Na een fout van hun op het middenveld konden we een overtal uitspelen en scoorde Diederik zeer fraai door de bal keihard in de korte hoek te slaan; 1-1. Gedurende de wedstrijd werden wij steeds sterker maar we bleven wel slordig spelen, wat uiteindelijk resulteerde in een 2-1 ruststand.

Nadat we in de rust elkaar eens goed in de ogen hadden gekeken kwamen we scherper de kleedkamer uit. Vanaf het begin van de tweede helft controleerden wij de wedstrijd en bepaalden wij het spel.  Na een kleine tien minuten scoorde JanMichiel de 2-2 en een kwartier voor tijd scoorden Frans (die zich na een succesvolle hoogtestage in Shanghai weer heeft aangesloten bij onze selectie) een fraaie backhand en stonden we terecht 3-2 voor. Vanaf dat moment raakte wij de grip op de wedstrijd een beetje kwijt. We werden zenuwachtig en hadden moeite met de bal in de ploeg te houden.  Dit resulteerde in een strafcorner tegen, die overigens onterecht was. En zoals iedereen waarschijnlijk wel weet gaan onterechte corners er altijd in; 3-3. 'Heel zuur' zei de scheidsrechter, maar 'we moesten door.' Met nog 2 minuten op de klok kreeg Lars de bal en bediende Laurens door middel van een perfecte voorzet. Laurens aarzelde geen moment en schoot met zijn backhand de bal achter de keeper; 3-4!

Met het eindsignaal in zicht werd er toch weer te angstig gespeeld. Na een voorzet die in onze ogen afgefloten had moeten worden, maar waar de scheids door liet spelen, kon een speler van Were-Di de bal voor open goal inschieten 4-4. Maar de gifbeker was nog niet leeg, want in de slotseconde van de wedstrijd kreeg een speler van Were-Di de bal ingespeeld, nam hem mee met zijn voet (wat naar onze mening niet toegestaan is volgens het reglementenboekje) en wist de bal er uiteindelijk in te prikken; 5-4. Na dit doelpunt waren wij met stomheid geslagen, maar toch werd dit doelpunt na ‘overleg’ toegekend en stonden wij na 70 minuten met lege handen.

Helaas dus geen punten deze keer. Volgende week gaan wij er alles aan doen om de punten weer in Kralingen te houden. Dit zal moeten gebeuren tegen de Groningen Studenten.

Tot langs de lijn,
Victoria Heren 1

Leonidas H1 - Heren 1: 2 - 2

Op 30 oktober 2011 werd de return van de Rotterdamse derby Leonidas – Victoria gespeeld in de KNHB Overgangsklasse B. Nog even ter herinnering: we bevinden ons nog steeds in de voorcompetitie die ofwel toegang biedt tot het spelen van de promotiepoule of ons zal veroordelen tot het spelen van een alternatieve poule. In de ‘alternatieve poule’ zal er moeten worden gestreden om lijfsbehoud. Wanneer we de standen erbij pakken wordt al gauw duidelijk dat Leonidas en Victoria beiden naar alle waarschijnlijkheid geen aanspraak maken op de promotiepoule. Toch had deze confrontatie tussen de Victorianen en de Leonieden alle ingrediënten  van een heuse kraker.

Behalve de 3 felbegeerde punten stond er namelijk nog iets anders op het spel: de titel van sterkste ploeg van Kralingen. Waar we in de thuiswedstrijd er geen twijfel over hadden laten bestaan dat wij dat zijn (6-2 Winst), was het 1e herenteam van Victoria erop gebrand om dit nog maar eens duidelijk te maken in de return op de gure velden van Leo.

Direct uit de zeecontainer startte Victoria fel en overtuigend aan het eerste bedrijf. Het veldspel was goed, Leonidas stond met zijn rug tegen de muur, maar de Victorianen wisten het doel niet te vinden. Na een aantal minuten wist een speler van Leonidas rond de middenlijn de bal behendig met zijn voet mee te nemen, de scheidsrechter was hier klaarblijkelijk zodanig van onder de indruk dat het spel doorgang vond en uiteindelijk zou leiden tot een strafbal voor Leonidas.  De strafbal werd benut en de mannen van Victoria keken plotseling tegen een achterstand aan. De jonge ploeg van Ronald Hugers weet echter dat een wedstrijd 70 speelminuten kent, en bleef op zoek gaan naar die eerste treffer. En die kwam er dan ook: Dirk van Slooten wist vanaf de kop van de cirkel raak te slepen: 1-1. Een nieuwe corner werd iets later ook benut door Vic. Mark Walraven twijfelde niet toen hij de bal voor zijn stick zag belanden, met een Zuid Afrikaans getinte ‘slapshot’ wist hij de Leonidas keeper te verassen: 2-1. Steven Bots zorgde er op heldhaftige wijze voor dat we met een voorsprong de rust in zouden gaan. Toen hij de bal tussen iedereen vlak voor onze goal stil zag vallen  twijfelde hij geen moment en troefde twee onbesuisd inkomende spelers van Leonidas af en werkte de bal weg.

Na de thee startte Victoria onnodig slap: de verwachtte druk van Leonidas resulteerde dan ook in de gelijkmaker: 2-2. Leonidas had moeite om de aangegeven ballen onder controle te krijgen, maar toen deze eenmaal stil lag werd hij binnengeslingerd. De strijd werd door veel persoonlijke fouten rommelig. De vele opkomende spelers van Victoria werd de centrale verdediger van Leonidas wat te veel, waarop hij besloot om aan de noodrem te trekken met een gele kaart als gevolg. 
Kansen over en weer leverden geen doelpunten op. Victoria miste de scherpte voor het doel van Leonidas om de wedstrijd te beslissen. Tegen het einde van de wedstrijd kreeg Mark nog een gele kaart gepresenteerd van de scheidsrechter na een onhandige en ongelukkige poging om een speler van Leonidas af te stoppen. De wedstrijd kende nog een spectaculair slot toen Leonidas aan het langste eind leek te trekken toen de spits der Leonieden een vrije doelpoging kreeg, maar zijn inzet van de lijn zag worden gehaald door zeer attent verdedigen van de Victoriaanse defensie. In de uitbraak die hieruit volgde wist Victoria er op zijn beurt bijna met de volle winst vandoor te gaan: het bleef echter bij een gelijkspel. De punten werden gedeeld, de wonden werden gelikt en Victoria H1 kijkt alweer vooruit. Volgende week komt namelijk Tilburg op bezoek.  Bij deze bent u van harte uitgenodigd om ook hier bij te zijn.

Een eervolle vermelding nog voor de zeer jeugdige invallers van B (!) en A Casper van Eijck en Maurits Freriks. Verspreid over de wedstrijd hebben ze met veel energie en durf strijd geleverd: klasse! En natuurlijk ook Anne-Matthijs Luchtmeijer, die wij bijna wekelijks leasen van het tweede, bedankt!

Tot zondag, Victoria Heren 1.

Na het afgelopen seizoen negen spelers te zijn kwijtgeraakt, hebben we in Heren 1 vele nieuwe krachten moeten inpassen. Waaronder Laurens Kalf, Diederik Madai, Lars Verboom, Mark ‘That Guy’ Walraven, Joppe van der Heijden en Pim van Benthem. Verder hebben in de loop van de competitie helaas afscheid moeten nemen van Pim van Zuilekom, die momenteel van het heerlijke weer geniet in Valencia en  Frans Hagemans, die zijn dagen verslijt in China. Ook hebben we nieuwe aanwinsten in de begeleiding, namelijk onze nieuwe coach Ronald Hugers en fysio Erondino Nascimento. Al met al een nieuwe en jonge groep, waarbij nog maar enkele spelers van voorgaand seizoen over zijn. Aangezien de groep erg klein is, worden er geregeld spelers van jongens A1 en Heren 2 aan de selectie toegevoegd.

Ondanks de veelal nieuwe jeugdige spelers was de voorbereiding beter dan in eerste instantie werd verwacht. Vele wedstrijden werden gewonnen. Echter, na de start van de competitie verliep het spel vele mate moeizamer. Wedstrijden werden net verloren, en we moesten weer op zoek gaan naar onze goede vorm. Totdat de Rotterdamse derby tegen Leonidas voor de deur stond. Hierin werden de eerste verdiende set punten gepakt. Er werd met maar liefst 6-2 gewonnen. Hierna leek het tij te keren. Jammer genoeg waren we nog niet opgewassen tegen Tilburg. Maar na de turn (na 5 wedstrijden), leek het erop dat de balans in het team was hersteld. In de wedstrijd tegen Qui Vive moest het dan gebeuren. In de loop naar deze wedstrijd kregen we een grote tegenslag te verduren. We zouden het minimaal de komende 8 weken zonder onze eerste keeper moeten doen. Steven had de pees van zijn pink per ongeluk doorgesneden. Gelukkig stond de keeper van het derde, Maarten, klaar om zijn plaats in te nemen.

Op een mooie nazomerse dag stond de wedstrijd dan voor de deur. Nadat we uit, erg geflatteerd, met 4-0 hadden verloren, waren we klaar voor een revanche. We kwamen dan ook fel uit de startblokken. We kregen een aantal goede mogelijkheden voor de openingstreffer. Jammer genoeg vond de scheids het hoog tijd om de aandacht te trekken, door een gele kaart te geven aan JM. Niet lang daarna kregen we dan ook een tegengoal om ons oren, via een strafcorner: 0-1. Hiermee gingen we de rust in. Waarin werd verteld dat we geduldig moesten blijven, en dat onze goals wel zouden vallen. In de 2e helft kregen we meer grip op de wedstrijd. Hetgeen resulteerde in een serie strafcorners. In de laatste haalde Bots dan ook verwoestend uit met een forehand schot. Deze bal was zo hard dat de lijn-stop van Qui Vive hem niet eens kon zien. Waarna de bal via de voet van de lijn-stop in het doel belandde: 1-1. Hierna leken we de wedstrijd definitief naar ons toe te trekken. Via een schot de cirkel in, van Lars, stond JM bij de 2e paal klaar om in te tikken: 2-1. Het spel werd wat rommeliger en weer liet de scheids van zich horen. Door een arbitrale fout kon Qui Vive 5 minuten voor tijd de 2-2 binnen schieten. Dit was tevens de eindstand van de wedstrijd. Erg jammer, zeker omdat er meer in zat.

Maar…
Aankomende zondag spelen we wederom de Rotterdamse derby op het nieuwe complex van Leonidas. Met een TD als afsluiter.
Hierbij nodig ik allen uit om ons aan te komen moedigen. Jullie zijn allemaal meer dan welkom langs de lijnen.

Tot dan, Victoria Heren 1